Dwa lata temu Tarnogórskie Centrum Kultury powróciło do organizacji konkursu na wykonanie projektu plakatu promującego Gwarki. Tegoroczny finał konkursu „Horyzonty Sztuki: Plakat Gwarki 2026” pokazał, że współczesny plakat, choć zakorzeniony w tradycji, nie boi się śmiałych interpretacji i wizualnych eksperymentów. Do tegorocznej edycji przystąpiło 31 uczestników, co tylko potwierdza rosnące zainteresowanie tą formą wypowiedzi artystycznej. Plakaty w tym roku były wykonane w różnych technikach. Jury stanęło przed zadaniem niełatwym: ocenić prace, które nie tylko oddają ducha wydarzenia, ale też prowadzą dialog z historią miasta i jego tożsamością.

Pierwszą nagrodę przyznano Magdzie Ćwieląg-Pawliczek, której projekt wyróżnia się wielowymiarową narracją wizualną. Artystka zaproponowała zróżnicowaną interpretację historii miasta, operując przy tym świadomie dobraną paletą barw – sienna i umbra stają się tu nie tylko kolorem, ale symbolem tarnogórskich podziemi. Rozbudowana kompozycja otwiera szerokie możliwości funkcjonowania plakatu w przestrzeni miejskiej, zapraszając odbiorcę do własnego odczytania ilustracji. Postaci, obecne w projekcie, nie są jednoznaczne – to raczej pole do interpretacji niż zamknięta opowieść. Jury doceniło także twórcze podejście do typografii, która nie jest dodatkiem, lecz integralną częścią ilustracji. Całość łączy tradycyjną ikonografię z nowoczesnym językiem wizualnym, zachowując przy tym klarowność przekazu i lekkość formy.

Drugie miejsce zajął Marcin Painta, którego plakat buduje swoją siłę poprzez abstrakcję. Kompozycja oparta na przenikających się przestrzeniach tworzy sugestywny obraz miasta w ruchu – pełnego muzyki, energii i pulsującego życia. Szczególne uznanie jury wzbudziło odważne operowanie kolorem: zderzenia barw nie tylko przyciągają uwagę, ale konstruują spójną, emocjonalną przestrzeń wizualną.

Na trzecim miejscu uplasował się Piotr Pietrzak, który postawił na klasyczne myślenie plakatowe. Jego projekt wyróżnia się siłą znaku graficznego i syntetycznym ujęciem tematu. To propozycja oszczędna w środkach, ale trafnie oddająca charakter wydarzenia – dowód na to, że tradycyjny język plakatu wciąż pozostaje aktualny i skuteczny.

Wyróżnienie otrzymała Agnieszka Srokosz za projekt operujący metaforą „tego, co pod i nad”. Jury zwróciło uwagę na interesujące zestawienie form – kamienne bryły zredukowane do liternictwa kontrastują z błękitnym tłem symbolizującym przestrzeń ponad. To właśnie subtelność tej relacji kolorystycznej decyduje o sile przekazu. Dodatkowym atutem pracy jest wyraźnie widoczny rysunek odręczny – ślad ręki artystki, który nadaje projektowi indywidualny charakter i przywołuje ducha dawnych plakatów.

Tegoroczna edycja konkursu potwierdza, że plakat (jako medium) pozostaje żywy i otwarty na nowe interpretacje. Laureaci udowodnili, że między historią a współczesnością można znaleźć przestrzeń twórczego napięcia, które owocuje projektami zarówno komunikatywnymi, jak i artystycznie wyrafinowanymi.